พระราชปณิธานสู่การปกครองระบอบประชาธิปไตย

พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาประชาธิปก พระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงเป็นพระราชโอรสองค์สุดท้ายในพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาจุฬาลงกรณ พระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว และสมเด็จพระศรีพัชรินทราบรมราชินีนาถ พระราชสมภพเมื่อวันพุธที่ 8 พฤศจิกายน พุทธศักราช 2436 ทรงเป็นพระมหากษัตริย์รัชกาลที่ 7 แห่งพระบรมราชจักรีวงศ์ พระชนมพรรษา 48 พรรษา เสด็จครองสิริราชสมบัติ 9 ปี ตลอดระยะเวลา 9 ปีในรัชกาลพระองค์ทรงบำเพ็ญพระราชกรณียกิจอันเป็นคุณประโยชน์แก่ประเทศชาติและบ้านเมืองเป็นอเนกประการ อาทิ ในด้านการเมืองการปกครอง ในทางการเมืองการปกครองทรงมีพระราชดำรินับแต่เริ่มรัชกาลว่า "ระบอบสมบูรณาญาสิทธิราชย์" นับวันจะล้าสมัยไป จึงทรงศึกษาและทรงเตรียมการอย่างเป็นลำดับ เพื่อจะเปลี่ยนแปลงไปสู่ระบอบประชาธิปไตย ทรงโปรดเกล้าฯให้จัดตั้ง "อภิรัฐมนตรีสภา" ขึ้นเป็นที่ปรึกษาของพระองค์ โปรดเกล้าฯให้จัดตั้ง "สภากรรมการองคมนตรี" เพื่อเป็นเครื่องเหนี่ยวรั้งการใช้พระราชอำนาจในทางที่ผิดและเพื่อเป็นวิธีการในการทดลองและเรียนรู้เกี่ยวกับการประชุมแบบรัฐสภา แนวพระราชดำริเหล่านั้นยังไม่ทันสัมฤทธิ์ผลก็เกิดเหตุการณ์การเปลี่ยนแปลงการปกครองเมื่อวันที่ 24 มิถุนายน พุทธศักราช 2475 เสียก่อน แต่ด้วยทรงเห็นแก่การที่จะเปลี่ยนแปลง การปกครองเป็นระบอบประชาธิปไตยอยู่แล้ว จึงทรงยินยอมสละพระราชอำนาจที่ทรงมีอยู่เดิม และได้พระราชทานรัฐธรรมนูญแห่งพระราชอาณาจักรสยาม นับได้ว่าเป็นสัญลักษณ์แห่งพระราชปณิธานสู่การปกครองในระบอบประชาธิปไตยอันมีพระมหากษัตริย์ทรงเป็นประมุข